Interview VoiceOver 2015 leden: wereldwijde verkiezingskoorts

VoiceOver-leden als verkiezingswaarnemers

In Colombia zien de verkiezingen er dit jaar anders uit dan de Colombianen gewend zijn. “Na acht jaar president Alvaro Uribe, kunnen we nu kiezen uit zes nieuwe presidentskandidaten”, zegt Arturo Arguello uit Colombia. In de eerste ronde van de verkiezingen in mei, kreeg Juan Manuel Santos, protegé van de huidige president, bijna 47% van de stemmen. Zijn belangrijkste concurrent is Antanas Mockus van de Groene Partij.

Arturo: “De twee favorieten staan voor traditie en zekerheid (Santos) versus een nieuwe, groene aanpak (Mockus). Santos´ troef is de harde aanpak van guerrillastrijders. Mockus spreekt zich vooral uit tegen het geweld en de corruptie.” Mockus berekende dat in de afgelopen jaren tussen de 5.2% en 6.3% van het nationaal budget is besteed aan oorlog, in plaats van aan ontwikkeling.

Colombiaans stemgedrag
Arturo maakt zich geen zorgen om de verkiezingen op zich, maar wel om het stemgedrag van de Colombianen. “De meesten mensen weten niet waar een kandidaat voor staat, maar kiezen voor een aardig gezicht. En na de verkiezingen ebt de interesse voor de politiek snel weg en klagen mensen alleen nog maar. Als we echt iets willen veranderen in ons land, moeten we dat niet van de (aankomende) president laten afhangen, maar zelf in actie komen!”

In Suriname wordt een stem niet gewonnen door een aardig gezicht, maar hangt de keuze van de kiezer vaak samen met zijn etnische achtergrond. “Van oudsher kiezen bepaalde etnische groepen voor bepaalde partijen”, legt Madhawi Ramdin uit. “Daar komt langzamerhand verandering in, omdat  politici zich meer en meer als etnisch neutraal presenteren om zo veel mogelijk stemmen te winnen. Voor mij is het belangrijkste dat de toekomstige regering zich inzet voor economische groei en  stabiliteit. Met name dat ze harder proberen buitenlandse investeringen aan te trekken.”

Vertrouwen in Burundi
Ook in Burundi wordt een nieuwe president gekozen. Het land werd lang overheerst door een Tutsi-minderheid, die in de burgeroorlog werd bestreden door rebellengroepen. In 2005 werd Burundi´s eerste democratisch gekozen president geïnstalleerd. Anders dan toen, kiest nu niet het parlement de president, maar de kiezers. Iets waar de Burundezen trots op zijn, zegt Justine Nkurunziza. Al heeft niet iedereen vertrouwen in de verkiezingen.

Een deel van de bevolking is zelfs uitgesloten van stemmen, omdat zij niet over een nationale identiteitskaart beschikken. “Het zijn met name de arme mensen, en dan vooral vrouwen, die geen ID kaart hebben. In sommige gebieden werd mensen simpelweg zo´n kaart geweigerd, wanneer zij voor een andere partij waren dan degene die de kaarten uitdeelt. En geen ID, geen stempas. Door interventie van de Verenigde Naties is distributie van ID kaarten onder de armen gefinancierd. Maar voor velen kwam de kaart te laat voor de eerste ronde van de verkiezingen.”

Redelijk rustig
“De grote machtstrijd in Burundi speelt zich af tussen twee voormalige rebellengroepen. Er zijn geruchten dat de partijen hun jeugdbewegingen hebben bewapend en dat roept angst op. Tot zover is het gelukkig redelijk rustig.” Justine is echter bang dat wanneer de leidende partij wint, deze door zal gaan met de corrupte praktijken waaraan zij zich de laatste vijf jaar schuldig heeft gemaakt.

“We leren door fouten te maken”, concludeert Justine. “Wat nu misgaat, zijn leermomenten voor de toekomst. De volgende keer moeten we vroeg beginnen met het informeren van mensen, en met controleren of iedereen de benodigde papieren heeft om te stemmen. Als democratie blijven we leren, het is een doorgaand proces.”